My second short story – திருஷ்டிபொம்மை

ராமுவிற்கு காலையில் எழுந்தவுடன் அந்த பொம்மையைப் பார்த்தாகிவிடவேண்டும் . இல்லையென்றால் நாளே ஓடாது . தன் ஓட்டை குடிசைக்கு எதிரே அமைந்திருந்தது அந்த பிரமாண்டமான பங்களா . பார்ப்பவர்களை வாய் பிளக்க வைக்கும் பளிங்கு கட்டிடம் . ஆனால் ராமுவைக் கவர்ந்ததோ அதன் மாடியின் ஓரத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும் அந்த பொம்மை . வைக்கோலை நிறைத்து சட்டை பேண்ட் போட்டு மனிதனின் உடல் போல் அமைந்திருந்தது அந்த பொம்மை . முகத்திற்கு பூசணிக்காய் வைத்திருந்தார்கள் . அதில் கொடூரமான கண்களும் , கோரமானபற்களும் பெரிய மீசையும் வரைந்திருந்தார்கள் . அவனுள் ஒரு கேள்வி குடைந்துக் கொண்டே இருந்தது ,“ஏன் இவ்வளவு அழகான வீட்டு மாடில இப்படி அசிங்கமா ஒரு பொம்ம கட்டியிருக்காங்க ? அந்த பூசணிக்காயை இந்நேரம் பத்து ரூபாய்க்கு வித்திருக்கலாமே ! “காய்கறி விற்பவரின் பிள்ளையாயிற்றே ! மனமும் அவரைப் போலவே யோசித்தது .  ஒரு  நாள் தன் அம்மாவிடம் கேட்டே விட்டான் .  “அம்மா !” “சொல்லு தம்பி !” பத்து பாத்திரம் தேய்த்துக் கொனண்டிருந்த கன்னியம்மா வேலையினூடே கேட்டாள் . “ஏம்மா அவங்க வீட்டுல அந்த பூசணிக்காய் பொம்ம கட்டியிருக்காங்க ? “அது திருஷ்டி பொம்ம கண்ணு ! அவங்க வீட்டு மேல எந்த நொள்ள கண்ணும் பட்டுடக்கூடாதுனு கட்டிவெச்சிருக்காங்க ” என்றாள் அவன் தாய் . “நம்ம வீட்டுல ஏம்மா கட்டல ?” அப்பாவியாய் கேட்ட மகனை முந்தானையில் கையைத் துடைத்துக்கொண்டு வந்த கன்னியம்மா வாரி அணைத்துக்கொண்டாள் . பஞ்சத்தின் சின்னமாய் விளங்கிய அவர்கள் குடிசையைக் காட்டி “இந்த வீட்டப் பாத்து யாரு தம்பி கண்ணு வெக்கப்போறா? ” என்றாள் . தாயின் கேள்வியை எற்றுக்கொள்ள முடியாமல்   அதற்கு பதிலும் சொல்லத்தெரியாமல் அமைதியானான் ராமு . அன்று மதியம் பள்ளி முடிந்து தொங்கட்டான் பாட்டியிடம் தேன்மிட்டாய் வாங்க நின்றான் ராமு .அருகில் எதிர் வீட்டில் குடியிருக்கும் ராஜா . ராமுவுடைய மிட்டாய் பங்காளி . பணக்கார வீட்டின் ராஜாவாக இருந்தாலும் ,அவன் உண்ணும் வெளிநாட்டு பண்டங்களிள் இந்த கடலை மிட்டாயின் சுவை இருக்கவில்லை , தினமும் பள்ளி முடிந்ததும் இங்கு ஆஜர் ஆகிவிடுவான் . இப்படிதான்  எதிர் வீட்டு ராமுவும் பழக்கம் ஆனான் தயங்கி தயங்கி  தன்னையே பார்த்துக்கொண்டைருந்த ராமுவிடம் சென்றான் ராஜா . அவன் தோள்களிள் கைப்போட்டுக்கொண்டு ,“சொல்லு ராமு ! என்ன வேணும் ? மிட்டாய் வாங்க காசு இல்லயா ? நான் வேணா வாங்கி தரட்டா ?” என்றப்படியே தன் சட்டைப்பையிலிருந்து ஐந்து ரூபாய் நாணயத்தை எடுத்தான் ராஜா.  “இல்ல ராஜா … அது ..அது வந்து ..அன்னைக்கு நீ புதுசா வாங்கினனு காட்டினல அந்த கலர்  பெயிண்ட் டப்பா.. அத எனக்கு இன்னிக்கு இரவலா கொடுப்பியா ? நாளைக்கு திரும்ப  தந்திடுறேன் “. “அட இவனே ! இத கேக்கவா அப்படி பயந்த ? “  என்று கேட்டப்படியே தன் பையிலிருந்து அந்த கலர் டப்பாவை எடுத்துத்தந்தான் ராஜா . ஆதை எடுத்துக்கொண்டு உற்சாகமாக வீடு திரும்பினான் ராமு . அவன் தந்தை மறுநாள் வியாபாரத்திற்காக காய்கறிகளை எடுத்து வைத்து இருந்தார் . அதில் பெரியதாய் ஒரு பூசணிக்காய் அம்சமாக அமர்ந்துக்கொண்டிருந்தது. அதை தன் கைகளால் உருட்டிக்கொண்டு வந்தான் அவன் . அந்தவண்ணங்களைக் கொண்டு முகம் வரையத் தொடங்கினான். அவன் அந்த பொம்மையை  வரைந்து முடிக்கவும் அவன் தந்தை அவனை எட்டி உதைக்கவும் சரியாக இருந்தது . “கூறு கெட்ட கழுதை ! மண்ணில் கிடந்த மகனைக் கண்டு ஆவேசமாய் கத்தினார் கதிரேசன் .  என்ன தைரியம் இருந்தா இப்படி பண்ணி இருப்ப ? “ மீண்டும் மகனை உதைத்தார். அதற்க்குள் ஓடி வந்த கன்னியம்மா தரையில் அழுதுக்கொண்டிருந்த மகனை வாரியணைத்தாள். “ஏன்யா துப்பு  கெட்ட மனுஷா ! பச்சபுள்ளனு பாக்காம ஏன் இப்படி மாட்டடிக்கிற மாதிரி அடிக்கிற ?” கூப்பாடு  போட்டாள் கன்னியம்மா . ” அடி ஆக்கங்கெட்டவளே ! பாத்தியாடி உம்புள்ள பண்ணியிருக்க காரியத்தை ? அந்த பூசணிக்காயை இந்நேரம் பத்து கூறு போட்டு வித்திருப்பேன் . முப்பது ரூபாய் கையில நின்னுருக்கும் . அத விட்டுப் புட்டு திருஷ்டி...

Read More